Ursicin G.G. Derungs (1935-2024) è naschì e ceschì si a Vella. Matura a Mustér ed entrada en claustra. Studi da teologia a Roma, doctorat e professura a Roma e Tübingen. Extrada da l’urden. A partir dal 1975 fin tar sia mort el vivì a Milaun.
Ursicin G.G. Derungs ha scrit regularmain per diversas gasettas rumantschas, tudestgas e talianas. El ha publitgà tranter auter: «Il Saltar dils morts», «Siemi de mesastad», «Il cavalut verd ed auter» e «La petta de spigias». El ha procurà per la translaziun en sursilvan dal raquint autobiografic «Sche quei ei in carstgaun» da Primo Levi, cumparì dal 2011 tar la CER.
Derungs ha retschet dal 1999 il premi da litteratura da la Fundaziun Schiller Svizra, 2004 il premi da renconuschientscha dal Chantun Grischun ed il premi Ignazio Silone per la translaziun Fontamara.